من و دانشگاه (پیام نور+شهید بهشتی)

خلاصه داستان:
"قصر متحرک هاول" (به ژاپنی: ハウルの動く城  Hauru no Ugoku Shiro,) (به انگلیسی: Howl's Moving Castle) نام یک فیلم سبک انیمه (انیمیشن) تولید سال ۲۰۰۴ ژاپن است.
این فیلم از محصولات "استودیو جیبلی" (Studio Ghibli) است که یکی از مطرحترین استودیوهای انیمیشن سازی جهان است که از سال 1985 مشغول بکار می باشد و از آثار یکی از مطرح ترین کارگردانان انیمیشن ژاپن، با نام "هایائو میازاکی" (Hayao Miyazaki) می‌باشد که برای جایزه اسکار بهترین فیلم انیمیشن (سال ۲۰۰۶) نامزد گردید. این انیمیشن بر پایه رمانی با همین عنوان، نوشته "دایانا واین جونز" (Diana Wynne Jones) است. "مامُرو هُسُدا" (Mamoru Hosoda)، کارگردان فصل اول و همچنین دو فیلم انیمیشن محبوب و عالی "دیجیمون" (Digimon) است، که در ابتدا بر کارگردانی فیلم برگزیده شده بود، پروژه را ترک کرد و به جای آن میازاکی پروژه را به دست گرفت.
این فیلم برای اولین در پنجم سپتامبر 2004 در "فستیوال فیلم ونیز" (Venice Film Festival) به نمایش در آمد و در 20 نوامبر 2004 بطور رسمی در زاپن اکران شد. سپس فیلم توسط "پیتر دکتر" (Peter Docter) از کمپانی "پیکسار" (Pixar) به انگلیسی دوبله شد و در آمریکای شمالی توسط کمپانی "والت دیزنی" (Walt Disney Pictures) در دهم ژوئن 2005 به اکران در آمد. (برداشت آزاد میازاکی از رمان "دایانا واین جونز" آمریکایی، باعث شد تا فروش فیلم روی پرده سینماهای آمریکا به نسبت اثر دیگر میازاکی، یعنی "شهر اشباح"، فروش بهتری باشد.)
موضوع فیلم درباره اثرات مخرب جنگ و تاثیر ویرانگر آن بر روی عواطف و احساسات مردم است. در داستان جنگ بزرگی اتفاق می افتد، و پادشاه از تمامی جادوگران می خواهد تا در این جنگ او را همراهی کنند. اما جادوگری به نام هاول از این امر امتناع می‌کند و به مبارزه با آنها بر می‌آید. در این میان دختری که او را دوست دارد سعی در باطل کردن طلسم هاول دارد که همان قلب هاول است. سوفی، دختر جوانی است که همراه با دو خواهرش و نامادریشون در مغازه‌‌ی کلاه‌ دوزی و پا‌ به‌ پای شایعاتی درباره‌ی جادوگران و ساحره های شهر، مشغول گذران زندگی هستند. در یکی از روزهایی که جشنی در شهر برپاست، هاول، جادوگر خوش‌چهره ای که به ربودن قلب دختران جوان معروف است، سوفی رو از مهلکه‌ای که توسط ساحره‌ای به نام "ویست" (Waist) مهیا شده نجات می دهد و او را به سفری رویایی بر فراز شهر می برد. همان شب، سوفی در مغازه‌ش توسط Waist نفرین میشود تا بقیه‌ی زندگی خود را در جسم یه پیرزن نحیف بگذراند. سوفی که دیگر نمی ‌تواند با ظاهر جدیدش در کنار خانواده ا‌ش زندگی کند ، خانه را ترک می کند تا راه حلی برای مشکلش پیدا کند. در حین جستجویش به قلعه عجیبی میرسد که حرکت می‌کند و جای ثابتی ندارد!
میازاکی سعی کرده، قصه‌ی مطلوب خود را از رمان بسیار پیچیده‌ی دایانا واین جونز بیرون بکشد، اما رویکردی که به سبک خود دارد، به شدت داستان را پیچید‌ه‌تر کرده است. پایان فیلم، سوالات بسیار زیادی برای بیننده باقی می ماند و بسیاری را مجبور می ‌کند تا به کتاب روی بیاورند، اما کتاب هم کمک زیادی نمی ‌تواند بکند. کتاب و فیلم، تقریباً از اواسطشان، از همدیگر جدا میشوند و دو داستان کاملاً متفاوت را در پیش میگیرند. جنبه های رومانتیک در فیلم میازاکی به مراتب بیشتر از قصه‌ی وایان جونز است.
میازاکی آنقدر ارتباط شخصیتها و کارهای آنها را برای بیننده پیچیده می کند، که توضیح ساده‌ی پایان فیلم، تقریباً دردی را برای هیچکس دوا نمی کند. قراردادها و جریانات بین شخصیت‌ها کاملاً مبهم باقی می‌مانند. در واقع، درگیریهایی که ذهن کاراکترهای فیلم را مشغول کرده، به ذهن بیننده هم منتقل میشوند. روایت جذاب میازاکی از اتفاقات، عشق ها، احساسات و دگرگونی‌ها در کنار تصاویر بسیار چشم‌نواز که متناسب با داستان، یا طراوات یا رنگ تیرگی می‌گیرند، کاملاً دل نشین هستند و باعث میشوند تا فیلم در همه وجوه خود، ارزش بسیار بالایی پیدا کند.
بعضی‌ها معتقدند که "پایان‌بندی خوش" فیلم، (Happy Ending) ضربه‌ی بدی به کلیات داستان و فیلم وارد کرد و پایان نامتناسبی دارد. شاید این حرف تا حدودی درست باشد، اما باید این را هم درنظر گرفت که به هرحال هرپایانی غیر از این، میتوانست منجر به یه فاجعه (از نظر مالی) بشود و هم اینکه داستان اصلی واین جونز، پایان‌بندی مشابهی دارد.
با وجود ساخت فیلمی مثل "پرنسس مونونوکه" (اثر دیگری از میازاکی) با ساختاری نه چندان مستقیم گریانه و خطی، این فیلم، یعنی قلعه متحرک هاول‌، از نظر پیچیدگی ساختار روایی، از همتای خود پیش می افتد. همین پیچیدگی در عین سادگی است که نشان می‌دهد که چرا داستانی که ظاهراً چیز خاصی برای گفتن نداشته است، نامزد اسکار بهترین انیمیشن سال می‌شود. باید قبول کنیم که صنعت انیمیشن آمریکا با تمام زیبایی‌های تصویریش، نمی‌تواند چنین روایت جذابی را برای بیننده های جدی خودش به ارمغان آورد!
میازاکی در فیلم های قبلی خود همیشه نیم نگاهی به عشق داشته است، ولی چون کاراکترهای او همگی کم سن و سال هستند عشقشان هم ساده، کودکانه و دوست داشتنی است. شاید قبل از این فیلم عاشقانه ترین فیلم میازاکی را بتوان "قلعه ای در آسمان" دانست. اما "قلعه ی متحرک هاول" یک سنت شکنی است. یک داستان عشقانه از نگاه میازاکی!
فیلم علاوه بر روایت داستانی عاشقانه نیم نگاهی هم به مسئله ی جنگ و ویرانی های آن دارد. میازاکی در یک اقدام خلاقانه تقریباً به نوعی به صورت استعاری به تمام داستان های عاشقانه اشاره کرده است. تمام شخصیت های فیلم به نوعی وام گرفته و ترکیبی از داستان های زیبایی چون "دیو و دلبر"، "راپونزل"، "سیندرلا"، "آلیس در سرزمین عجایب"، "جادوگر شهر از" و "شاهزاده و قورباغه" هستند. که در ترکیبی استادانه در دل داستانی دیگر این بار به روایت میازاکی گرد هم جمع می شوند تا داستانی دیگر و حتی بهتر را خلق کنند. میازاکی به نوعی با این فیلم تمام خاطرات کودکی بینندگانش را بیدار می کند و داستان های زیبایی را که در دوران کودکی شنیده اند را یکجا و در قالبی جدید برایشان بازگو می کند.
از لحاظ بصری، "قلعه ی متحرک هاول" پر زرق و برق ترین و پیچیده ترین فیلم میازاکی به حساب می آید. تصاویر دو بعدی طراحی شده برای فیلم چنان گیرا و زنده به نظر می رسند که گاهی آنها را با تصاویر سه بعدی اشتباه می گیرید. تصاویر عمیق با رنگ های درخشان و خیره کننده و طراحی های خلاقانه و دوست داشتنی، نما به نمای اثر را پرکرده اند. موسیقی هم دوباره قوی و تاثیر گذار است. البته این دو فاکتور، یعنی گرافیک و موسیقی زیبا، چیزی است که در اکثر آثار قدرتمند ژاپنی آن را دیده یا خواهیم دید.
میازاکی برای یک بار هم که شده به سراغ عشق رفته است تا استادی خود را در داستان گویی، این بار در یک داستان عاشقانه به رخ بکشد. داستانی که سنگینی تمام داستان های کلاسیک کودکانه را به دوش می کشد و این یکی از جنبه های هنر ژاپنی است!